Categorieën
Petra's Praatjes Samenleving

ikdurfhetbijnaniettevragen

Samenleving

Vooroordelen en taboes

Vitiligo in het gezicht

Zichtbare aandoeningen lokken reacties uit. Zeker wanneer je afwijkende gelaatskenmerken hebt. Ergens begrijpelijk, maar hoe is het voor diegene achter het aangezicht? Deelnemers aan het tv-programma ‘Ik durf het bijna niet te vragen’ laten zich bevragen over de realiteit van het leven met een opvallend uiterlijk.Ik durf het niet
En daarom gebeurt het vaak niet. Maar de meest directe vraag is gewoon de beste. Met enig empathisch vermogen uiteraard. Communicatie kent vele vormen. Naast verbale vragen die je naar je hoofd geslingerd krijgt, kan ook de non-verbale communicatie impact hebben. Wanneer anderen van je schrikken bijvoorbeeld. Of wanneer je net te lang wordt aangekeken, nagekeken, aangestaard.

Geloven wat anderen van je vinden
“Hé je hebt witte vlekken op je armen.” Dat kan ik alleen maar bevestigen. Mijn vitiligo is immers zichtbaar en met mijn liefde voor de zon al helemaal. “Gelukkig heb je het niet in je gezicht!”, glimlacht hij me toe. Wanneer ik de zonnebril dan afneem van mijn gebruinde gezicht, zie ik hem ongemakkelijk kijken. Hij beseft dat hij een onhandige zin eruit gooide. Maar beseft hij ook dat zoiets impact heeft? Een stempel drukt? Mensen oordelen dan wel eens dat ik het me niet zo moet aantrekken. Dat het me niet moet uitmaken hoe anderen over mij denken… Maar het boeit me wel. Brené Brown, wetenschapper, bevestigt dat wij neurobiologisch gebouwd zijn om je kritiek aan te trekken. Haar visie over de kracht van kwetsbaarheid deelt zij in haar wereldberoemdeTEDtalk. Zelf vind ik het interessant om te onderscheiden wie ik denk dat ik ben, wie ik wil zijn of kan worden, ongeacht de mening van anderen daarop.

“You had a goal before anyone had an opinion.” ― unknown

Zelfherstellend vermogen
Vechten, vluchten of verstijven. Gedragsmechanismen om met kritiek om te gaan. Ongeacht je strategie, je hoeft niet te leven naar wat anderen van je denken of zeggen. Niet naar een stempel. Niet te handelen vanuit een beperking. Het is acceptatie van je ziekte én in beweging blijven, zo laten ook de deelnemers in dit tv-programma horen. Het is een keuze, jouw keuze, te zoeken naar oplossingen en zichtbaar te blijven. Ondanks de mogelijke kritiek of afkeuring. Want een leven in de schaduw kan altijd nog…

Bekijk hier de aflevering van ‘Ik durf het bijna niet te vragen’