Categorieën
Petra's Praatjes Werk

Ondernemer worden

Werk en ontwikkeling

Ondernemend zijn, ondernemer worden

“Ondernemer, jij?

Kun je dat wel? Weet je hoeveel verantwoordelijkheden er bij komen kijken? Waarom zou je dat risico überhaupt nemen? Blijf toch lekker zitten waar je zit, dan heb je een vast inkomen, structuur en is lekker veilig.” Dat bracht me wel aan het twijfelen..Dwarsdenker pur sang
Als ik terugdenk, zie ik zo de timmerfabriek achter ons woonhuis liggen. Dan ruik ik de speciale geur van het hout. Hoor ik de zaagmachines. En zie ik “de jongens”, zoals de werknemers werden genoemd, flink in de weer met de tekeningen van de kozijnen in wording. Maar mijn vader wilde meer. Het moest anders. De vernieuwingsdrang dreef hem soms tot wanhoop. Tot diep in de nacht was hij vaak aan zijn bureau te vinden. Overpeinzend. Beredeneerd. Over iets nieuws. Met de rode bril op het puntje van zijn neus. Een onverzadigd gevoel had hij. Hij moest en zou zichzelf uitdagen en bedacht een strategie.

Ondernemerskind
Ik groeide op in een ondernemersfamilie. In een typisch familiebedrijf in het smalste stukje van Limburg, Susteren. Mijn vader was ondernemer pur sang en nam het bedrijf over van zijn ouders. Als vakman ging het maken van houten kozijnen hem namelijk nauw aan het hart. Hoewel hij ook een grootste denker was, niets was hem te gek.

Innoveren is koeieneren
Mijn vader, de authentiekeling… Hij waagde het erop. Investeerde en durfde te innoveren in de houtsector. Wie had dat gedacht, van hem, met zijn B.V? Hoe lovend deze zet ook was en welke mooie resultaten ook zichtbaar werden… Hij stuitte op veel onbegrip. Harde kritiek. Afkeuring. Dat anderen hem klein wilde houden frustreerde. En zo liepen andere spanningen mee op. Dat deed veel met mij en vanaf dat moment is een vuurtje ontstoken…

Dovend vuurtje
Ik piekerde me suf. Een eigen bedrijf, durf ik dat? Kan ik de risico’s en onzekerheden aan? Angsten namen het totaal over. De nasleep toen mijn vader in 2003 overleed zat me enorm dwars. Zijn overlijden en de teloorgang van het familiebedrijf zette toen mijn hele leven, binnen één dag, op zijn kop. Wat als zulke desastreuze zaken zich weer herhalen? Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer obstakels zich opwierpen. En mijn pad naar ondernemerschap totaal blokkeerde.

Pivoteren als vakmanschap
Ik vond het wel een persoonlijke uitdaging om de kunst van (be)sturen en een winnaarsmentaliteit samen te brengen. Er bestaat namelijk een vurige overtuiging om niet langer taken op de automatische piloot uit te voeren. Een overtuiging om los te breken uit bestaande kaders en beperkende labels… om maatschappelijke doelen met impact te realiseren. Wat ik leerde van mijn vader is om frustratie als drijfveer te gebruiken. Als motivatiebron om jezelf uit te dagen. Onderweg te zijn naar nog betere prestaties. Maar andermans behaalde resultaten zijn natuurlijk niet 1-1 overdraagbaar. En dus ging ik op zoek naar een eigen strategie. De pivotstrategie helpt je verder, ook als het tegenzit, ook als je valt, omdat de drang naar overwinningen met maatschappelijke impact leidend is. En zo ontstond mijn bedrijf “PivotPetra – podium voor innovatie”. Ik ben trots, en weet zeker, papa ook.

Mijn missie is om jou invloedrijker te maken door te werken aan persoonlijke vernieuwing en gezamenlijke effectiviteit. Want voordat mijn lichten uitgaan, wil ik een stempel drukken op deze wereld. Jij toch ook?